Alpy Berneńskie
Alpy Berneńskie nie są może najwyższymi górami, ale znajdują się na północno-zachodnim skraju Alp, co sprawia, że ich potężne, strome flanki sięgają głęboko do samego podgórza. Takie położenie sprzyja też intensywnym opadom, którymi żywią się lodowce. Nie dziwi zatem, że właśnie tu znajdują się dwa najdłuższe strumienie lodowcowe Alp (lodowce Aletsch i Fiescher). Na północy kolejka wysokogórska oferuje wygodną odskocznię ku wielu co wybitniejszym szczytom. Poza tym jednak droga do zdobycia wierzchołków Alp Berneńskich jest często długa (także w linii poziomej) i uciążliwa. Dotyczy to przede wszystkim szczytów położonych na wschodzie tego masywu górskiego. Wyjątkowo ustronne, dzikie i wspaniałe szczyty wznoszą się między przełęczą Grimsel (1980m) a lodowcami Fiescher i Eismeer. Ale dlatego właśnie zdobycie każdego z tych szczytów liczy się podwójnie.
Alpy Walijskie
Alpy Walijskie są rdzeniem całych Alp. W ich obrębie znajduje się więcej niż połowa wszystkich czterotysięczników tej ogromnej, pofałdowanej krainy. Od ograniczającego obszar Alp Walijskich łańcucha górskiego, w którym można znaleźć większość szczególnie wysokich gór, ogromne, głęboko wydrążone doliny zbiegają ku północy aż do doliny Rodanu, dokąd jeszcze w epoce lodowcowej spływały lodowce z Alp Berneńskich. Doliny te, wskutek swego położenia po zawietrznej stronie wysokich gór, są niezwykle suche. W tradycyjnym w tych okolicach pasterstwie dawno już zaczęto stosować sztuczne nawadnianie pastwisk. Woda, spływająca przez cały rok ze strumieni lodowcowych, jest doprowadzana zboczami do łąk poprzez system kanałów i rowów, zbudowany i utrzymywany z wielkim wysiłkiem. Na łąkach woda rozdzielana jest równomiernie przez system rozgałęziających się rowków. Nawet, jeśli nowe budynki, stawiane w pogoni za zyskiem z dochodowej turystyki, częściowo zmieniły prawdziwe oblicze tych dolin, to i tak można tam wciąż znaleźć wiele świadectw dawnej kultury ludowej w postaci typowych drewnianych domków ze spichrzami. Turyści zaś mogą zachować je na zdjęciach wraz z obrazem błyszczących w śniegu górskich gigantów. A gdy zmordowani i zmęczeni powracają ze szczytów do ciepłej zieleni dolin, mogą znów tak naprawdę docenić dobrodziejstwa normalnego, spokojnego świata. Opis gór zaczyna się od górskich grzbietów, znajdujących się między dolinami, za każdym razem z północy na południe, dalej zaś opisany jest, od wschodu na zachód, łańcuch ograniczający.